Zapas ATP w mięśniu wystarcza na kilka sekund pracy. Pierwszym rezerwuarem jest fosfokreatyna, która oddaje fosforan do ADP i starcza na kilkanaście sekund. Potem mięsień czerpie ATP z glikolizy beztlenowej, której produktem jest mleczan; działa szybko, ale około minuty. W wysiłku długotrwałym o umiarkowanej mocy ATP daje oddychanie tlenowe, a tlen magazynuje mioglobina.
Mięśnie działają parami. Zginacz kurczy się, gdy prostownik się rozkurcza, i odwrotnie: to antagonizm, np. mięśnia dwugłowego i trójgłowego ramienia. Mięśnie wykonujące ten sam ruch współdziałają. Ścięgno przenosi siłę na kość, a ta działa jak dźwignia w stawie.
Rozwój kości zależy od wapnia, który twardnieje w krystalicznej części kości, i od witaminy D, bez której jelito słabo go wchłania, a także od obciążenia: ruch i ćwiczenia siłowe pobudzają odkładanie tkanki kostnej i przyrost masy mięśni. Doping, np. steroidy anaboliczne, zwiększa masę mięśni, ale zaburza gospodarkę hormonalną i narusza czynność wątroby i serca. Te działania opisuj jako mechanizm, nie jako zalecenie.