Punkt przedmiotu leżący poza osią ma obraz tam, gdzie przecinają się co najmniej dwa z trzech promieni charakterystycznych: równoległy do osi, który za soczewką biegnie przez ognisko po drugiej stronie, promień przez środek soczewki, który nie zmienia kierunku, i promień przez ognisko przed soczewką, który wychodzi z niej równolegle do osi. Na rysunku przedmiot o wysokości 1,2 kratki stoi 5 kratek od soczewki o ogniskowej 3 kratek. Z równania soczewki obraz powstaje 7,5 kratki za nią, jest rzeczywisty, odwrócony i ma wysokość 1,8 kratki.
Przy soczewce rozpraszającej promienie po przejściu rozbiegają się, więc obraz powstaje tam, gdzie przecinają się ich przedłużenia, po stronie przedmiotu. Jest pozorny, prosty i pomniejszony. Taką konstrukcję wykonujesz tak samo jak dla skupiającej, tylko ognisko leży po stronie przedmiotu.