Kiedy mogę użyć wzoru uproszczonego na stężenie jonów wodorowych?

Gdy iloraz stężenia i stałej dysocjacji wynosi co najmniej 400, czyli gdy elektrolit dysocjuje w bardzo małym stopniu i c - x ≈ c. Wtedy [H⁺] = √(K · c). Dla 0,050 mol · dm⁻³ kwasu fluorowodorowego iloraz wynosi 79,2, więc uproszczenie zawyża stężenie jonów wodorowych o około 6 %.

Dlaczego po rozcieńczeniu słabego kwasu jego pH rośnie, choć stopień dysocjacji też rośnie?

Stopień dysocjacji rośnie wolniej, niż maleje stężenie kwasu. Stężenie jonów [H⁺] = cα jest iloczynem tych dwóch wielkości i maleje, więc pH rośnie. Przy każdym rozcieńczeniu dziesięciokrotnym rośnie jednak mniej niż o jednostkę, co odróżnia słaby kwas od mocnego.

Czy stała dysocjacji zależy od stężenia roztworu?

Nie. Stała dysocjacji zależy od rodzaju elektrolitu i temperatury, a nie od stężenia. Od stężenia zależy natomiast stopień dysocjacji. Dlatego do porównania mocy kwasów używasz Ka albo pKa.

Jak ze stałej dysocjacji kwasu obliczyć stałą dysocjacji sprzężonej zasady?

Z zależności Ka · Kb = Kw. Dla kwasu fluorowodorowego Ka = 6,31 · 10⁻⁴, więc jon fluorkowy ma Kb = 1,00 · 10⁻¹⁴ / 6,31 · 10⁻⁴ = 1,58 · 10⁻¹¹.

Czym różni się pH od pOH i jak jedno przeliczyć na drugie?

pH opisuje stężenie jonów wodorowych, a pOH – wodorotlenkowych. W 25 °C oba sumują się do 14, bo Kw = 1,00 · 10⁻¹⁴. Dla zasady najpierw policz pOH z [OH⁻], a potem odejmij je od 14.

Matura 2027 · chemia, poziom rozszerzony

pH, dysocjacja elektrolityczna i prawo Ostwalda

Podstawa programowa wymaga, żebyś pisał równania dysocjacji elektrolitycznej, także stopniowej, stosował stopień i stałą dysocjacji w obliczeniach z prawem rozcieńczeń Ostwalda, liczył pH, interpretował pKw, Ka, Kb i porównywał moc elektrolitów. Tak przygotujesz się do tej części matury z chemii na poziomie rozszerzonym.

Na maturze 2023–2026: w 3 z 4 sesji – 2023 (zadania 7 i 8), 2024 (zadanie 7), 2025 (zadanie 12).

Podstawa programowa: chemia

Podstawa programowa (zakres rozszerzony): dział VI „Reakcje w roztworach wodnych”, pkt 1–5

Pokaż wymagania

VI.1pisze równania dysocjacji elektrolitycznej związków nieorganicznych i organicznych, z uwzględnieniem dysocjacji stopniowej;
VI.2stosuje termin stopień dysocjacji dla ilościowego opisu zjawiska dysocjacji elektrolitycznej;
VI.3interpretuje wartości pKw, pH, Ka, Kb, Ks;
VI.4wykonuje obliczenia z zastosowaniem pojęć: stała dysocjacji, stopień dysocjacji, pH, iloczyn jonowy wody, iloczyn rozpuszczalności; stosuje do obliczeń prawo rozcieńczeń Ostwalda;
VI.5porównuje moc elektrolitów na podstawie wartości ich stałych dysocjacji;

Dz.U. 2024 poz. 1019 · w arkuszach 2023–2026: w 3 z 4 sesji

Strona sprawdzona 31 października 2026.

W skrócie

najważniejsze w kilku zdaniach

Mocny elektrolit dysocjuje całkowicie i w równaniu piszesz →, słaby – częściowo i piszesz ⇄. Kwasy wieloprotonowe dysocjują stopniami.
Stopień dysocjacji $\alpha$ to stosunek liczby cząsteczek, które uległy dysocjacji, do liczby wszystkich rozpuszczonych cząsteczek.
Stała dysocjacji słabego elektrolitu zależy od temperatury, a nie od stężenia; według prawa Ostwalda $K ={}$ $c\alpha^2 / (1 - \alpha)$ .
Wzór uproszczony $[\ce{H+}] = \sqrt{K \cdot c}$ daje dobre przybliżenie, gdy $c / K \geq 400$ (stopień dysocjacji poniżej około 5 %); przy mniejszym ilorazie rozwiąż równanie kwadratowe.
W $25\ ^\circ\mathrm{C}$ : $\mathrm{pH} = -\log [\ce{H+}]$ , $\mathrm{pOH} = -\log [\ce{OH-}]$ i $\mathrm{pH} +{}$ $\mathrm{pOH} ={}$ $14$ .
Mocniejszy z dwóch kwasów o tym samym stężeniu ma większą stałą $K_{\mathrm{a}}$ , czyli mniejsze $\mathrm{p}K_{\mathrm{a}}$ .

Egzamin maturalny z chemii na poziomie rozszerzonym trwa 180 minut; za cały arkusz można uzyskać 60 punktów. W arkuszu jest około 45 poleceń: zadania zamknięte (wielokrotnego wyboru, prawda–fałsz, na dobieranie) i otwarte (z luką, krótkiej i rozszerzonej odpowiedzi), w tym co najmniej jedno zadanie problemowe za 4–5 punktów. Podczas egzaminu możesz korzystać z „Wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych”, linijki i kalkulatora naukowego.

Równania dysocjacji: mocne i słabe elektrolity

Elektrolit rozpada się w wodzie na jony. Mocny dysocjuje praktycznie w całości, więc piszesz jedną strzałkę →: $\ce{HCl -> H+ + Cl-}$ albo $\ce{NaOH -> Na+ + OH-}$ . Słaby dysocjuje częściowo i ustala się równowaga, więc piszesz ⇄: $\ce{CH3COOH <=> CH3COO- + H+}$ . Zapis z jonem $\ce{H+}$ jest uproszczeniem jonu hydroniowego $\ce{H3O+}$ , który powstaje w reakcji z wodą.

Kwas wieloprotonowy oddaje protony po kolei i każdy etap ma własną stałą, a każda kolejna jest mniejsza. Dla kwasu ortofosforowego(V) według tablic CKE: $\ce{H3PO4 <=> H+ + H2PO4-}$ ( $K_{\mathrm{a1}} ={}$ $6{,}92 \cdot 10^{-3}$ ), $\ce{H2PO4- <=> H+ + HPO4^2-}$ ( $K_{\mathrm{a2}} ={}$ $6{,}17 \cdot 10^{-8}$ ) i $\ce{HPO4^2- <=> H+ + PO4^3-}$ ( $K_{\mathrm{a3}} ={}$ $4{,}79 \cdot 10^{-13}$ ). W roztworze przeważają cząsteczki i jony z pierwszych etapów.

Elektrolit	Rodzaj	Strzałka w równaniu
HCl, HNO₃, NaOH	mocny	→
CH₃COOH, HF, HClO	słaby kwas	⇄
NH₃ (z wodą)	słaba zasada	⇄
H₂SO₃, H₃PO₄	słaby kwas wieloprotonowy	⇄, etapami

Stopień i stała dysocjacji, prawo Ostwalda

Stopień dysocjacji $\alpha = n_{\mathrm{zdys.}} / n_0$ podajesz ułamkiem albo w procentach. Dla słabego kwasu jednoprotonowego HA o stężeniu $c$ stała dysocjacji wynosi $K = [\ce{H+}][\ce{A-}] / [\ce{HA}]$ . Ponieważ $[\ce{H+}] = [\ce{A-}] = c\alpha$ i $[\ce{HA}] = c(1 - \alpha)$ , otrzymujesz prawo rozcieńczeń Ostwalda: $K ={}$ $c\alpha^2 / (1 - \alpha)$ . Gdy $\alpha$ jest małe, $K \approx c\alpha^2$ i $\alpha \approx \sqrt{K / c}$ .

Wynika stąd, że po rozcieńczeniu słabego elektrolitu jego stopień dysocjacji rośnie, choć $K$ się nie zmienia. Wykres pokazuje to dla kwasu propanowego: sto razy mniejsze stężenie daje stopień dysocjacji większy około 9,5 raza, a nie sto razy. Przyjmuje się, że uproszczenie jest dopuszczalne, gdy $c / K \geq 400$ , bo wtedy stopień dysocjacji nie przekracza około 5 %; poniższa tabela pokazuje, jak błąd rośnie, gdy ten warunek nie jest spełniony.

Dla $0{,}050\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ kwasu fluorowodorowego iloraz $c / K$ wynosi tylko 79,2. Wzór uproszczony daje $[\ce{H+}] = 5{,}62 \cdot 10^{-3}\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ , a równanie $x^2 / (c - x) = K$ rozwiązane dokładnie – $5{,}31 \cdot 10^{-3}\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ , czyli $\alpha = 10{,}6\ \%$ . W takim zadaniu zapisz równanie kwadratowe: wyniki różnią się już w drugim miejscu po przecinku.

c, mol · dm⁻³	c / K	α, %	pH dokładne	pH ze wzoru uproszczonego
0,10	158	7,63	2,12	2,10
0,050	79,2	10,6	2,27	2,25
0,010	15,8	22,2	2,65	2,60
0,0010	1,58	53,9	3,27	3,10

pH, pOH i iloczyn jonowy wody

Woda dysocjuje w bardzo małym stopniu, a iloczyn jonowy wody $K_{\mathrm{w}} = [\ce{H+}][\ce{OH-}]$ w $25\ ^\circ\mathrm{C}$ wynosi $1{,}00 \cdot 10^{-14}$ . Stąd $\mathrm{pK_w} = 14$ i $\mathrm{pH} +{}$ $\mathrm{pOH} ={}$ $14$ . Każda zmiana pH o jedną jednostkę oznacza dziesięciokrotną zmianę $[\ce{H+}]$ : roztwór o pH = 3 ma tysiąc razy większe stężenie jonów wodorowych niż roztwór o pH = 6.

Mocny kwas o stężeniu $0{,}0050\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ daje $[\ce{H+}] = 0{,}0050$ , więc pH = 2,30. Dla zasady liczysz najpierw $[\ce{OH-}]$ i uwzględniasz stechiometrię: $\ce{Ba(OH)2}$ o stężeniu $0{,}0020\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ daje $[\ce{OH-}] = 0{,}0040$ , pOH = 2,40 i pH = 11,60. Dla słabej zasady, amoniaku o stężeniu $0{,}20\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ ( $K_{\mathrm{b}} ={}$ $1{,}78 \cdot 10^{-5}$ ), iloraz $c / K_{\mathrm{b}}$ jest bardzo duży, więc $[\ce{OH-}] = \sqrt{K_{\mathrm{b}} \cdot c} = 1{,}89 \cdot 10^{-3}$ , pOH = 2,72 i pH = 11,28.

Moc elektrolitów i interpretacja Ka, Kb, pKa

Moc słabych elektrolitów porównujesz po stałych dysocjacji. Im większa $K_{\mathrm{a}}$ , tym mocniejszy kwas, a $\mathrm{p}K_{\mathrm{a}} ={}$ $-\log K_{\mathrm{a}}$ zmienia się odwrotnie: mniejsze $\mathrm{p}K_{\mathrm{a}}$ oznacza kwas mocniejszy. Porównanie jest rzetelne, gdy stałe dotyczą tej samej temperatury; stopniem dysocjacji porównasz kwasy tylko przy jednakowym stężeniu, bo $\alpha$ zależy od $c$ .

Dla sprzężonej pary kwas – zasada obowiązuje $K_{\mathrm{a}} \cdot K_{\mathrm{b}} ={}$ $K_{\mathrm{w}}$ : im mocniejszy kwas, tym słabsza sprzężona z nim zasada. Wartości $K_{\mathrm{a}}$ i $\mathrm{p}K_{\mathrm{a}}$ z tablic CKE zebrano w tabeli; kolejność jest od kwasu najmocniejszego do najsłabszego.

Kwas	Ka	pKa
HF	6,31 · 10⁻⁴	3,20
HNO₂	5,62 · 10⁻⁴	3,25
HCOOH	1,78 · 10⁻⁴	3,75
CH₃COOH	1,75 · 10⁻⁵	4,76
HClO	3,98 · 10⁻⁸	7,40
C₆H₅OH (fenol)	1,02 · 10⁻¹⁰	9,99

Doświadczenie

obserwacje i wniosek

Doświadczenie z tego działu tak, jak opisuje je CKE: cel, odczynniki, obserwacje, równanie reakcji i wniosek.

Cel doświadczenia: Porównanie pH wodnych roztworów kwasu solnego, wodorotlenku sodu i amoniaku o jednakowym stężeniu.
Odczynniki: wodne roztwory $\ce{HCl}$ , $\ce{NaOH}$ i $\ce{NH3}$ , każdy o stężeniu $0{,}10\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ ; uniwersalny papierek wskaźnikowy
Obserwacje: W probówce z kwasem solnym papierek zabarwił się na czerwono. W probówce z wodorotlenkiem sodu papierek zabarwił się na ciemnofioletowo, w probówce z amoniakiem na niebiesko.
Równanie reakcji: kwas solny: $\ce{HCl -> H+ + Cl-}$ ; wodorotlenek sodu: $\ce{NaOH -> Na+ + OH-}$ ; amoniak: $\ce{NH3 + H2O <=> NH4+ + OH-}$
Wniosek: Roztwór kwasu solnego ma odczyn kwasowy, a roztwory wodorotlenku sodu i amoniaku – zasadowy. Przy tym samym stężeniu roztwór wodorotlenku sodu ma wyższe pH niż roztwór amoniaku, bo wodorotlenek sodu dysocjuje całkowicie, a amoniak reaguje z wodą tylko w niewielkim stopniu.

Cel doświadczenia: Zbadanie wpływu rozcieńczenia na pH i stopień dysocjacji kwasu octowego.
Odczynniki: wodny roztwór $\ce{CH3COOH}$ o stężeniu $0{,}10\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ , woda destylowana, pehametr
Obserwacje: Przed rozcieńczeniem pehametr wskazał pH 2,88. Po dziesięciokrotnym rozcieńczeniu próbki wodą destylowaną wskazał pH 3,39.
Równanie reakcji: $\ce{CH3COOH <=> CH3COO- + H+}$
Wniosek: Stężenie jonów $\ce{H+}$ zmalało tylko około trzykrotnie, a nie dziesięciokrotnie, więc po rozcieńczeniu zdysocjowała większa część cząsteczek kwasu: stopień dysocjacji wzrósł z około 1,3 % do około 4,1 %.

W minimalnym zestawie doświadczeń podstawy programowej:

10.badanie odczynu oraz pH wodnych roztworów kwasów, zasad i soli

Pojęcia

dysocjacja elektrolityczna: Rozpad związku chemicznego na jony pod wpływem rozpuszczalnika, najczęściej wody.
dysocjacja stopniowa: Dysocjacja kwasu wieloprotonowego w kolejnych etapach, z których każdy ma własną stałą dysocjacji, coraz mniejszą.
stopień dysocjacji: Stosunek liczby cząsteczek, które uległy dysocjacji, do liczby wszystkich rozpuszczonych cząsteczek; zależy od stężenia i temperatury.
stała dysocjacji: Stała równowagi dysocjacji słabego elektrolitu, wyrażona stężeniami jonów i cząsteczek niezdysocjowanych; zależy od temperatury.
iloczyn jonowy wody: Iloczyn stężeń jonów wodorowych i wodorotlenkowych w wodzie i rozcieńczonych roztworach, w $25\ ^\circ\mathrm{C}$ równy $1{,}00 \cdot 10^{-14}$ .
prawo rozcieńczeń Ostwalda: Zależność $K ={}$ $c\alpha^2 / (1 - \alpha)$ między stałą dysocjacji słabego elektrolitu, jego stężeniem i stopniem dysocjacji.
moc elektrolitów: Zdolność elektrolitu do dysocjacji; słabe elektrolity porównuje się po stałych dysocjacji, a mocne dysocjują całkowicie.

Zadanie z matury

źródło: CKE

Prawdziwe zadanie z arkusza CKE, słowo w słowo, z materiałem źródłowym. Rozwiąż je, zanim zajrzysz do wyjaśnienia.

Zadanie z arkusza CKEmatura

Matura 2023, chemia (poziom rozszerzony), zadanie 7

Zadanie 7. (0–1 pkt)

W wodnych roztworach słabych kwasów jednoprotonowych zachodzi dysocjacja. Dla danej wartości stężenia molowego roztworu i w danej temperaturze ustala się stan równowagi między cząsteczkami i jonami obecnymi w roztworze. Na poniższym wykresie przedstawiono zależność stopnia dysocjacji (

\alpha

) dwóch kwasów jednoprotonowych HX i HQ od stężenia molowego roztworu w temperaturze

20\ {}^\circ\mathrm{C}

.Wartości stopnia dysocjacji kwasu HX dla wybranych stężeń molowych (

c_0

) zebrano w tabeli (

t ={}

20\ {}^\circ\mathrm{C}

$c_0$ , $\mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$	0,002	0,008	0,018	0,028	0,042	0,100
$\alpha$ , %	43,6	25,2	17,6	14,4	11,9	7,9

Rozstrzygnij, na podstawie analizy danych zamieszczonych na wykresie, który kwas (HX czy HQ) jest mocniejszy. Zaznacz jego wzór. Odpowiedź uzasadnij. HX / HQ

Źródło: CKE, egzamin maturalny 2023, chemia, poziom rozszerzony (arkusz MCHP-⁠R0-⁠100-⁠2305), zadanie 7. Rozwiązanie — według zasad oceniania CKE. · Arkusz na stronie CKE

Sprawdź się

sprawdzisz od razu

Zaznacz lub wpisz odpowiedź i sprawdź ją od razu: pod zadaniem zobaczysz wyjaśnienie. Jak ocenia CKE: w zadaniu obliczeniowym liczy się metoda, wynik z jednostką i poprawne zaokrąglenie — zwykle do trzech cyfr znaczących. Równanie reakcji musi być zapisane w formie, o którą prosi polecenie (cząsteczkowej, jonowej albo jonowej skróconej), z poprawnymi współczynnikami.

zadanie Kleksy

Zadanie 1. (0–1)

Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych. pH wodnego roztworu wodorotlenku potasu o stężeniu

0{,}0250\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}

w temperaturze

25\ ^\circ\mathrm{C}

wynosi

Zadanie przygotowane do tej strony – wyjaśnienie Kleksy.

zadanie Kleksy

Zadanie 2. (0–1)

Dla roztworów wodnych w temperaturze

25\ ^\circ\mathrm{C}

: Oceń prawdziwość zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

kwas octowy (pKₐ = 4,76) jest mocniejszy od kwasu benzoesowego (pKₐ = 4,20).

dziesięciokrotne rozcieńczenie roztworu mocnego kwasu jednoprotonowego zwiększa jego pH o 2.

Zadanie przygotowane do tej strony – wyjaśnienie Kleksy.

zadanie Kleksy

Zadanie 3. (0–1)

Przyporządkuj każdemu wodnemu roztworowi o stężeniu

0{,}010\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}

25\ ^\circ\mathrm{C}

) jego pH. Wybierz odpowiedź spośród A–D.

ApH = 2,00
BpH = 12,30
CpH = 10,63
DpH = 12,00

Roztwór

\ce{Ba(OH)2}

\ce{HNO3}

\ce{NH3}

Zadanie przygotowane do tej strony – wyjaśnienie Kleksy.

zadanie Kleksy

Zadanie 4. (0–1)

Dokończ zdanie. Wybierz odpowiedź A albo B oraz odpowiedź 1. albo 2.

Stężenie jonów

\ce{H+}

w roztworze o pH = 2 jest stężenie tych jonów w roztworze o pH = 4, ponieważ

Zadanie przygotowane do tej strony – wyjaśnienie Kleksy.

zadanie Kleksy

Zadanie 5. (0–1)

Napisz wzór anionu, który powstaje w pierwszym etapie dysocjacji kwasu węglowego.

Zadanie przygotowane do tej strony – wyjaśnienie Kleksy.

Więcej zadań: rozwiąż za darmo cały arkusz CKE z maja 2026 roku

Częste pomyłki

tu najłatwiej stracić punkt

Strzałka → w równaniu dysocjacji słabego elektrolitu. Kwas octowy, amoniak czy kwas fluorowodorowy dysocjują częściowo, więc piszesz ⇄.
Zastosowanie wzoru uproszczonego bez sprawdzenia, że $c / K \geq 400$ . Jeśli warunku nie spełniono, rozwiąż równanie kwadratowe, bo pH wyjdzie za niskie.
Pominięcie stechiometrii zasady przy liczeniu pH. Każdy mol $\ce{Ba(OH)2}$ dostarcza dwa mole jonów $\ce{OH-}$ , więc $[\ce{OH-}]$ jest dwa razy większe niż stężenie zasady.
Podanie pOH jako pH. Po obliczeniu $-\log [\ce{OH-}]$ odejmij wynik od 14.
Porównywanie mocy kwasów po stopniu dysocjacji przy różnych stężeniach. Stopień dysocjacji zależy od stężenia, więc porównujesz stałe $K_{\mathrm{a}}$ .

Zapamiętaj

Mocny elektrolit: →; słaby: ⇄; kwas wieloprotonowy dysocjuje etapami, a każda kolejna stała jest mniejsza.
$K ={}$ $c\alpha^2 / (1 - \alpha)$ ; $\alpha \approx \sqrt{K / c}$ tylko dla $c / K \geq 400$ .
$\mathrm{pH} +{}$ $\mathrm{pOH} ={}$ $14$ w $25\ ^\circ\mathrm{C}$ ; zmiana pH o 1 to dziesięciokrotna zmiana $[\ce{H+}]$ .
Większa $K_{\mathrm{a}}$ = mniejsze $\mathrm{p}K_{\mathrm{a}}$ = kwas mocniejszy; $K_{\mathrm{a}} \cdot K_{\mathrm{b}} ={}$ $K_{\mathrm{w}}$ .
Rozcieńczanie zwiększa stopień dysocjacji słabego elektrolitu, a $K$ zostaje bez zmiany.

Pytania i odpowiedzi

1.Kiedy mogę użyć wzoru uproszczonego na stężenie jonów wodorowych?+
Odp.:Gdy iloraz stężenia i stałej dysocjacji wynosi co najmniej 400, czyli gdy elektrolit dysocjuje w bardzo małym stopniu i $c - x \approx c$ . Wtedy $[\ce{H+}] = \sqrt{K \cdot c}$ . Dla $0{,}050\ \mathrm{mol \cdot dm^{-3}}$ kwasu fluorowodorowego iloraz wynosi 79,2, więc uproszczenie zawyża stężenie jonów wodorowych o około 6 %.
2.Dlaczego po rozcieńczeniu słabego kwasu jego pH rośnie, choć stopień dysocjacji też rośnie?+
Odp.:Stopień dysocjacji rośnie wolniej, niż maleje stężenie kwasu. Stężenie jonów $[\ce{H+}] = c\alpha$ jest iloczynem tych dwóch wielkości i maleje, więc pH rośnie. Przy każdym rozcieńczeniu dziesięciokrotnym rośnie jednak mniej niż o jednostkę, co odróżnia słaby kwas od mocnego.
3.Czy stała dysocjacji zależy od stężenia roztworu?+
Odp.:Nie. Stała dysocjacji zależy od rodzaju elektrolitu i temperatury, a nie od stężenia. Od stężenia zależy natomiast stopień dysocjacji. Dlatego do porównania mocy kwasów używasz $K_{\mathrm{a}}$ albo $\mathrm{p}K_{\mathrm{a}}$ .
4.Jak ze stałej dysocjacji kwasu obliczyć stałą dysocjacji sprzężonej zasady?+
Odp.:Z zależności $K_{\mathrm{a}} \cdot K_{\mathrm{b}} ={}$ $K_{\mathrm{w}}$ . Dla kwasu fluorowodorowego $K_{\mathrm{a}} ={}$ $6{,}31 \cdot 10^{-4}$ , więc jon fluorkowy ma $K_{\mathrm{b}} ={}$ $1{,}00 \cdot 10^{-14} / 6{,}31 \cdot 10^{-4} ={}$ $1{,}58 \cdot 10^{-11}$ .
5.Czym różni się pH od pOH i jak jedno przeliczyć na drugie?+
Odp.:pH opisuje stężenie jonów wodorowych, a pOH – wodorotlenkowych. W $25\ ^\circ\mathrm{C}$ oba sumują się do 14, bo $K_{\mathrm{w}} ={}$ $1{,}00 \cdot 10^{-14}$ . Dla zasady najpierw policz pOH z $[\ce{OH-}]$ , a potem odejmij je od 14.

Zobacz też

Wszystkie tematy matury z chemii

Źródła

Serwis nie jest związany z Centralną Komisją Egzaminacyjną. Zadania oznaczone „CKE” pochodzą z arkuszy CKE; objaśnienia do nich i pozostałe zadania na stronie napisaliśmy sami.

Strona sprawdzona 31 października 2026.

Zadanie ostatnie.

Rozwiąż za darmo cały arkusz CKE z matury z chemii (poziom rozszerzony) z maja 2026 roku – 180 minut, jak na egzaminie. Po oddaniu zobaczysz wynik i to, w którym dziale tracisz punkty.

Rozwiąż arkusz za darmo