Struktura narodowościowa mówi, jaką część ludności państwa stanowi naród tworzący to państwo, a jaką mniejszości. Kraje narodowe są jednolite, a wielonarodowościowe, zwłaszcza w Afryce i Azji, powstały w granicach wytyczonych w czasach kolonialnych, które przecięły obszary zamieszkane przez grupy etniczne. Zróżnicowanie etniczne bywa bogactwem kulturowym, ale bywa też źródłem napięć, konfliktów i uchodźstwa.
Religie rozmieściły się według dawnych ośrodków powstania i szlaków podbojów: chrześcijaństwo dominuje w Europie, obu Amerykach i Australii, islam w Afryce Północnej i w Azji Południowo-Zachodniej, hinduizm w Indiach, a buddyzm w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Religia wpływa na model rodziny i liczbę dzieci, na dietę, kalendarz i kierunki pielgrzymek. Język angielski, hiszpański, francuski i portugalski upowszechniły się dzięki kolonizacji, a angielski – także dzięki handlowi, nauce i internetowi; najwięcej ludzi używa jako ojczystego chińskiego (mandaryńskiego).
Krąg kulturowy to obszar, którego mieszkańców łączą religia, język, pismo, wartości i obyczaje ukształtowane przez wspólną historię. Podział jest umowny, a jego granice nie pokrywają się z granicami państw. Zwykle wyróżnia się krąg zachodni, prawosławny, islamski, indyjski, chiński, japoński, latynoamerykański i afrykański. Przypisując kraj do kręgu, wskaż cechę, która o tym decyduje, np. dominującą religię albo alfabet.