Roślina lądowa musi pobierać wodę z gleby, nie wysychać i wymieniać gazy z powietrzem. Rozwiązują to korzenie z włośnikami, kutykula ograniczająca parowanie, aparaty szparkowe regulujące wymianę gazów, tkanki przewodzące, które łączą korzeń z liśćmi, oraz tkanki wzmacniające, dzięki którym pęd utrzymuje się w powietrzu. Roślina wodna nie potrzebuje tych cech w takim stopniu: pobiera wodę całą powierzchnią, a woda ją unosi.
Modyfikacje organów wegetatywnych to adaptacje do warunków i funkcji. Zgrubiałe korzenie marchwi i buraka magazynują cukry, bulwa ziemniaka jest zmodyfikowanym pędem podziemnym ze skrobią, a wąsy czepne grochu, które są zmodyfikowanymi listkami liścia złożonego, pozwalają się wspinać. Kolce kaktusa to przekształcone liście: ograniczają parowanie i odstraszają zwierzęta, a zieloną łodygą roślina prowadzi fotosyntezę i magazynuje wodę.
Rośliny dostarczają człowiekowi pokarmu, paszy dla zwierząt hodowlanych, drewna, włókien, olejów i surowców dla przemysłu. Wytwarzają tlen i wiążą CO₂ w związkach organicznych, dzięki czemu wpływają na skład atmosfery, a ich korzenie utrwalają glebę i chronią ją przed erozją.